Receiver...


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

डोह - ४

"हो सर, मी ताबडबोब पाटील आणि सावंत ना घेऊन येतो " हवालदार जाधव फोनवर बोलत होते. तेवढ्यात मागून आवाज आला "जाधव , कोणाचा फोन आहे ? " इन्स्पेक्टर सावंत यांनी हवालदारांना विचारले . हवालदार जाधव फोन ठेवत म्हणाले   "इन्स्पेक्टर सोनावणे यांचा कॉल होता, त्यांनी तातडीने मुकेश मिल्स ला बोलावलं आहे , एक मर्डर केस आहे " "चला गाडी काढा जाधव " इन्स्पेक्टर सावंत  बोलले.  श्रीधर सावंत, वय ३५ वर्ष, दिसायला रुबाबदार, अंगापिंडाने धडधाकट, पीळदार मिश्या आणि तांबडे डोळे .  इन्स्पेक्टर बनून त्यांना नुकतीच २ वर्ष झाली होती,  कुलाबा पोलीस स्टेशन मध्ये त्यांची पोस्टिंग २ वर्ष आधीच झाली होती. पोलीस ठाण्यात त्यांना भरपूर मान होता, कुलाबा मधील सर्व गुंड त्यांना घाबरून राहायचे. दुपारचे दोन वाजले होते, जाधव जीप घेऊन बाहेर आले, इन्स्पेक्टर  सावंत आणि हवालदार पाटील लगेचच बसले. आणि जीप सुरु झाली. "जाधव, मुकेश मिल्स isn't that a secluded place ?" इन्स्पेक्टर सावंत बोलले, जाधव मान हलवत म्हणाले "हो, इथं मागच्यावेळी रेप केस आली होती ४ वर्ष आधी ".  ...
Read more
Image
चकवा --------------------------------------------------------------------------------- ही गोष्ट आहे ती सांगली जिल्ह्यातील एका एकदम आडवळणी  असणाऱ्या गावाची..त्या गावाचं नाव.. रान्जेगाव.. ह्या गावाला जायचं म्हणजे तितक कठीण नाहीये.. एकदा सुरेखा आणि तिच्या घरतल्या लोकांनी ठरवलं कि आपण रान्जेगाव ला जाऊयात..कारण रान्जेगाव ला सुरेखा चे मामा राहायचे.. जे फार वर्षांपासून कोणाच्याच संपर्कात नव्हते..तसे त्यांच्या गावी जायचे कधी ठरवले नव्हते.. म्हणून बर्याच वर्षातून गावी आल्यावर..मामांकडे जाऊन यायचं असं ठरलं.  सुरेखाच्या बाबांनी..गाडी केली होती..अन सुरेखा, तिचे आई बाबा अन छोटा भाऊ अन एक मावशी..असे सगळे जन सुरेखाच्या बाबांच्या गावी, म्हणजे साहुवाडा. बाबांनी केलेल्या गाडीत एक ड्रायवर सुद्धा होता.. रफ़िक़ नाव त्याच.. फारच गंभीर चेहर्याचा..पूर्ण प्रवासात एकदा सुधा त्याने आपल्या चेहऱ्यावरील हाव भाव बदलले नव्हते..तो कोणाशीच काहीच बोलला नव्हता..बाबानी  सुद्धा वेगवेगळे विषय काढून बोलायचा प्रयत्न केला..पण..त्याने जास्त प्रतिसाद दिला नाही.. बाबांच्या गावावरून.. रान्जेगाव ला जायला का...
Read more

डोह - १

डोह - १ उसळत्या लाटांमधून वाट काढत ..... माझी नाव चालली होती … आकाश तांबडं होत... पाऊस पडत नव्हता ... पण ऐकून सार वातावरण भयानक होत होतं .  तोंडावर उसळणार्या पाण्यामुळ डोळे मधून मधून बंद होत होते ... दूर दूर वर काहीच नव्हत … होता तो फक्त उसळणारा भयानक समुद्र ... जलद गतीने वाहणारा तो वारा … काही सुचण्या पलीकडची परिस्थितीत मी अडकलो होतो……. मनाशी केलेला निर्धार ढळला होता .... निसर्गाच्या तांडवा पुढे आपला टिकाव लागणं मुश्किल वाटतं होतं … लाटांचा तो येउन नावेवर आदळण्याचा आवाज डोक सुन्न करत होता … आणि मधेच … अचानक … वळून पाहिलं  तर … डावीकडे दूर काहीतरी दिसलं … अस्पष्टस काहीतरी …काही सावल्या होत्या … का अजून काही … अंधुक दिसायला लागलं । मोठ्या मोठ्या दोन मुर्त्या … अचानक सगळ शांत झाल... कुठेच लाट नाही ना तो भयानक समुद्र … अजून मी नावेतच होतो … पण पाणी शांत होत … वार्याची मंद झुळूक … अंगांगाला स्पर्शून गेली ...  पण माझ लक्ष कुठेच नव्हत … ते एकवटल होत त्या दोन मुर्त्यांवर ..... विशालकाय दोन मुर्त्या … अजून नीटसं दिसत नव्हत…. सूर्यप्रकाशामुळे त्या मुर्त्यांवर सावली आली होती...
Read more